افشین:
جنایت شجره طیبه باید در حافظه تاریخی ایران و جهان باقی بماند
به گزارش آجاک، معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان رئیس دولت ضمن اشاره به جنایت آمریکا در میناب اظهار داشت: جنایت شجره طیبه باید در حافظه تاریخی ایران و جهان باقی بماند.
به گزارش آجاک به نقل از مهر، حسین افشین معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان رئیس جمهوری بامداد چهارشنبه در مراسم بازگشایی مدارس میناب ضمن اشاره به حادثه مدرسه شجره طیبه میناب، اظهار داشت: امروز اول مهر است و اگر قرار بود در مدرسه شجره طیبه حضور و غیاب نماییم، به نام هایی می رسیدیم که دیگر کسی پشت نیمکت پاسخگوی آنها نیست.
وی اضافه کرد: نام دانش آموزان را می خوانیم، اما کلاس ساکت می ماند؛ چونکه در نهم اسفند سال گذشته، مدرسه شجره طیبه میناب در صورتیکه کودکان در آن حضور داشتند، هدف حمله قرار گرفت و ۱۶۸ نفر در این مدرسه جان باختند.
معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان رئیس جمهوری اضافه کرد: کودکانی که هیچ نسبتی با جنگ نداشتند، معلمانی که سلاحشان کتاب و تخته بود و خانواده هایی که بعضی از آنها برای بردن فرزندانشان به مدرسه آمده بودند، قربانی این حادثه شدند.
افشین این حادثه را جنایتی آشکار مقابل کودکان، آموزش و انسانیت دانست و اظهار داشت: آمریکا و رژیم صهیونیستی هیچ حق و توجیهی برای هدف قرار دادن مدرسه و ریختن خون دانش آموزان، معلمان و غیرنظامیان ندارند.
وی با تاکید بر این که «مدرسه جنگ نیست و کودک هدف نظامی نیست»، اشاره کرد: هیچ ادعای امنیتی، سیاسی یا نظامی نمی تواند مرگ کودکی را که پشت نیمکت مدرسه نشسته است توجیه کند.
معاون علمی رئیس جمهوری با اعلان اینکه مسئولیت این جنایت بر عهده عاملان و طراحان آن است، اشاره کرد: عاملان این جنایت باید در مقابل افکار عمومی و مراجع صالح پاسخگو باشند و این جنایت نباید فراموش یا عادی تلقی شود.
افشین ضمن اشاره به ابعاد انسانی این حادثه اظهار داشت: عددها همه حقیقت را نمی گویند؛ عددها می گویند چند نفر از میان ما رفته اند، اما نمی گویند با هر کدام از آنها چه جهانی از بین رفته است.
وی اضافه کرد: هر نیمکت خالی به اندازه تمام آینده ای است که قرار بود دانش آموزی روی آن بنشیند؛ به اندازه همه بامداد هایی که قرار بود از خواب بیدار شود، همه اول مهرهایی که قرار بود بزرگ تر شود، به کلاس بالاتر برود، امتحان بدهد، نمره بگیرد، دوست پیدا کند و رویاهایی داشته باشد که شاید هنوز فرصت نکرده بود آنها را برای کسی تعریف کند.
معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان رئیس جمهوری اضافه کرد: شاید یکی از این کودکان قرار بود پزشک شود، دیگری مهندس، معلم، معمار یا هنرمند و شاید کودکی هنوز در جواب این پرسش که «می خواهی چه کاره شوی؟» می گفت «نمی دانم»؛ و این «نمی دانم» برای یک کودک زیباست، چون هنوز همه راه های دنیا پیش روی اوست.
افشین اظهار داشت: درد شجره طیبه، درد راه هایی است که قبل از آنکه انتخاب شوند، ناتمام ماندند؛ اینجا سرزمین آینده های ناتمام است.
وی ضمن اشاره به تجربه خود از تدریس و از دست دادن بعضی از دانشجویانش اظهار داشت: سالهای زیادی از زندگی من در دانشگاه و کلاس درس گذشته است و معلمی خصوصیت عجیبی دارد؛ معلم نمی تواند شاگردش را فقط به چشم یک دانش آموز ببیند.
معاون علمی رئیس جمهوری اضافه کرد: خودم داغ از دست دادن شاگرد را تجربه کرده ام و چند نفر از دانشجویانم نیز شهید شدند. پس از آن فهمیدم صندلی خالی یک شاگرد فقط یک صندلی خالی نیست؛ انسان به آن نگاه می کند و از خود می پرسد اگر او بود، امروز کجا بود، چه می ساخت، چه مقاله ای می نوشت، چه مساله ای را حل می کرد و شاید روزی خودش استاد می شد و خانواده تشکیل می داد.
افشین اضافه کرد: شاید یکی از دردناک ترین شکل های سوگ، سوگ اتفاق هایی باشد که هیچ گاه اتفاق نخواهند افتاد؛ ما برای انسانی که رفته گریه می نماییم، اما برای تمام زندگی ای که می توانست داشته باشد و نداشت نیز گریه می نماییم.
وی شجره طیبه را برای خود «سرزمین آینده ناتمام» توصیف کرد و اظهار داشت: شاید امروز در بین ما مادری باشد که هنوز کیف فرزندش را نگه داشته، دفتری که آخرین صفحه آن نیمه کاره مانده، مدادی که دیگر تراشیده نشده و لباسی که دیگر پوشیده نشده است.
یاد دانش آموزان شجره طیبه باید با ساختن آینده ادامه پیدا کند
معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان رئیس جمهوری با اعلان اینکه مادران هنگام فرستادن فرزندانشان به مدرسه تنها یک جمله ساده می گویند، اظهار داشت: مادر به فرزندش می گوید «مواظب خودت باش»؛ گویی می شود با سه کلمه تمام مراقبت دنیا را دور یک کودک پیچید، اما تلخی ماجرا اینست که گاهی دنیا به اندازه دل یک مادر مراقب نیست.
افشین تاکید کرد: اگر امروز فقط برای گریستن آمده باشیم، حق این بچه ها را کامل ادا نکرده ایم؛ آنها دانش آموز بودند و دانش آموز یعنی انسانی که رو به آینده است، بدین سبب یاد آنها نیز باید رو به آینده باشد.
وی اضافه کرد: ما حق نداریم آخرین تصویر بچه های شجره طیبه را تصویر همان روز قرار دهیم و داستان آنها نباید در همان بامداد تمام شود؛ ادامه این داستان باید در زندگی بچه هایی نوشته شود که امروز باردیگر به مدرسه آمده اند؛ با درس خواندن، علم، ساختن و با ایران.
معاون علمی رئیس جمهوری با اعلان اینکه به آینده کشور امیدوار است، اظهار داشت: امید من امیدی نیست که فقط در یک سخنرانی خوب به نظر برسد؛ این امید حاصل سال هایی است که پای تخته ایستاده ام، جوان ایرانی را دیده ام، ذهن و کنجکاوی او را دیده ام و سرسختی او را تجربه کرده ام.
وی اضافه کرد: دیده ام وقتی همه می گویند «نمی شود»، جوان ایرانی می پرسد «چرا نمی شود» و گاهی همین سؤال ساده، شروع ممکن شدن چیزی است که همه آنرا ناممکن می دانستند.
افشین در آخر ضمن اشاره به دانش آموزان امروز اظهار داشت: من امروز به بچه های همین نسل نگاه می کنم و نمی دانم ۲۰ سال دیگر چه کسانی در بین آنها خواهند بود.
به گزارش آجاک به نقل از مهر، حسین افشین معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان رئیس جمهوری بامداد چهارشنبه در مراسم بازگشایی مدارس میناب ضمن اشاره به حادثه مدرسه شجره طیبه میناب، اظهار داشت: امروز اول مهر است و اگر قرار بود در مدرسه شجره طیبه حضور و غیاب نماییم، به نام هایی می رسیدیم که دیگر کسی پشت نیمکت پاسخگوی آنها نیست.وی اضافه کرد: نام دانش آموزان را می خوانیم، اما کلاس ساکت می ماند؛ چونکه در نهم اسفند سال گذشته، مدرسه شجره طیبه میناب در صورتیکه کودکان در آن حضور داشتند، هدف حمله قرار گرفت و ۱۶۸ نفر در این مدرسه جان باختند.معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان رئیس جمهوری اضافه کرد: کودکانی که هیچ نسبتی با جنگ نداشتند، معلمانی که سلاحشان کتاب و تخته بود و خانواده هایی که بعضی از آنها برای بردن فرزندانشان به مدرسه آمده بودند، قربانی این حادثه شدند.افشین این حادثه را جنایتی آشکار مقابل کودکان، آموزش و انسانیت دانست و اظهار داشت: آمریکا و رژیم صهیونیستی هیچ حق و توجیهی برای هدف قرار دادن مدرسه و ریختن خون دانش آموزان، معلمان و غیرنظامیان ندارند.وی با تاکید بر این که مدرسه جنگ نیست و کودک هدف نظامی نیست ، اشاره کرد: هیچ ادعای امنیتی، سیاسی یا نظامی نمی تواند مرگ کودکی را که پشت نیمکت مدرسه نشسته است توجیه کند.معاون علمی رئیس جمهوری با اعلان اینکه مسئولیت این جنایت بر عهده عاملان و طراحان آن است، اشاره کرد: عاملان این جنایت باید در مقابل افکار عمومی و مراجع صالح پاسخگو باشند و این جنایت نباید فراموش یا عادی تلقی شود.افشین ضمن اشاره به ابعاد انسانی این حادثه اظهار داشت: عددها همه حقیقت را نمی گویند؛ عددها می گویند چند نفر از میان ما رفته اند، اما نمی گویند با هر کدام از آنها چه جهانی از بین رفته است.وی اضافه کرد: هر نیمکت خالی به اندازه تمام آینده ای است که قرار بود دانش آموزی روی آن بنشیند؛ به اندازه همه بامداد هایی که قرار بود از خواب بیدار شود، همه اول مهرهایی که قرار بود بزرگ تر شود، به کلاس بالاتر برود، امتحان بدهد، نمره بگیرد، دوست پیدا کند و رویاهایی داشته باشد که شاید هنوز فرصت نکرده بود آنها را برای کسی تعریف کند.معاون علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان رئیس جمهوری اضافه کرد: شاید یکی از این کودکان قرار بود پزشک شود، دیگری مهندس، معلم، معمار یا هنرمند و شاید کودکی هنوز در جواب این پرسش که می خواهی چه کاره شوی؟ می گفت نمی دانم ؛ و این نمی دانم برای یک کودک زیباست، چون هنوز همه راه های دنیا پیش روی اوست.افشین اظهار داشت: درد شجره طیبه، درد راه هایی است که قبل از آنکه انتخاب شوند، ناتمام ماندند؛ اینجا سرزمین آینده های ناتمام است.وی ضمن اشاره به تجربه خود از تدریس و از دست دادن بعضی از دانشجویانش اظهار داشت: سالهای زیادی از زندگی من در دانشگاه و کلاس درس گذشته است و معلمی خصوصیت عجیبی دارد؛ معلم نمی تواند شاگردش را فقط به چشم یک دانش آموز ببیند.معاون علمی رئیس جمهوری اضافه کرد: خودم داغ از دست دادن شاگرد را تجربه کرده ام و چند نفر از دانشجویانم نیز شهید شدند. پس از آن فهمیدم صندلی خالی یک شاگرد فقط یک صندلی خالی نیست؛ انسان به آن نگاه می کند و از خود می پرسد اگر او بود، امروز کجا بود، چه می ساخت، چه مقاله ای می نوشت، چه مساله ای را حل می کرد و شاید روزی خودش استاد می شد و خانواده تشکیل می داد.افشین اضافه کرد: شاید یکی از دردناک ترین شکل های سوگ، سوگ اتفاق هایی باشد که هیچ گاه اتفاق نخواهند افتاد؛ ما برای انسانی که رفته گریه می نماییم، اما برای تمام زندگی ای که می توانست داشته باشد و نداشت نیز گریه می نماییم.وی شجره طیبه را برای خود سرزمین آینده ناتمام توصیف کرد و اظهار داشت: شاید امروز در بین ما مادری باشد که هنوز کیف فرزندش را نگه داشته، دفتری که آخرین صفحه آن نیمه کاره مانده، مدادی که دیگر تراشیده نشده و لباسی که دیگر پوشیده نشده است.
منبع: acak.ir
این مطلب آجاک را پسندیدید؟
(0)
(0)
تازه ترینهای مرتبط
نظر بینندگان آجاک در این باره