پساجنگ و شروع دوره ی جدید توسعه فناورانه در صنایع بزرگ انرژی ایران
به گزارش آجاک، دبیر ستاد آب، انرژی و محیط زیست معاونت علمی اظهار داشت: در فرایند بازسازی صنایع بزرگ انرژی لازم است قسمتی از ظرفیت کشور به سوی تکنولوژی های جدید گاز طبیعی و مشتقات با ارزش افزوده بالا هدایت شود.
به گزارش آجاک به نقل از مهر، در ادامه تحولات اخیر و دستاوردهای ناشی از جنگ تحمیلی سوم، توجه به بازسازی زیرساخت های صدمه دیده کشور بخصوص در بخش انرژی و صنایع استراتژیک به یکی از اولویت های اصلی سیاستگذاری تبدیل گشته است. کارشناسان براین باورند که حجم خسارات واردشده به صنایع انرژی بر و اکوسیستم فناوری کشور، ضرورت تعریف مجدد مسیر توسعه و حرکت به سوی رویکرد های نوین مبتنی بر تکنولوژی را دوچندان کرده است.
سید مهدی نوربخش دبیر ستاد توسعه اقتصاد دانش بنیان آب، انرژی و محیط زیست معاونت علمی، فناوری و اقتصاد دانش بنیان ریاست جمهوری در گفتگو با گزارشگر مهر ضمن اشاره به دستاوردهای جنگ تحمیلی سوم اظهار داشت: در جریان این بحران، بخش مهمی از زیرساخت های راهبردی کشور بخصوص در حوزه صنایع انرژی بر، در معرض حملات مستقیم قرار گرفت که نتیجه آن وارد شدن صدمه های جدی به توان تولید صنعتی و همینطور اکوسیستم فناوری کشور بود.
وی اضافه کرد: در این روند، صنایعی همچون فولاد، پتروشیمی، پالایشگاه ها و نیروگاه ها به همراه برخی از شرکتهای دانش بنیان و فناور، با خساراتی همچون تخریب تجهیزات، برهم خوردن شبکه های انرژی و کاهش قسمتی از ظرفیتهای انسانی و تخصصی خود رو به رو شدند.
نوربخش در ادامه به برخی پیشنهادها و راهکارهای اجرایی مبتنی بر تکنولوژی با هدف بازگرداندن ظرفیت تولید، افزایش پایداری زیرساخت ها و کاهش صدمه پذیری این بخش ها اشاره نمود و اظهار داشت: گسترش زیرساخت های تولید LNG، بازیافت هلیوم و حرکت تدریجی به سوی هیدروژن سبز با هدف تامین نیاز داخلی و ارتقاء تاب آوری ملی، از الزامات مهم در فرایند بازسازی صنایع بزرگ انرژی به حساب می آید.
وی اضافه کرد: در فرایند بازسازی صنایع بزرگ انرژی، لازم است قسمتی از ظرفیت کشور به سوی تکنولوژی های جدید گاز طبیعی و مشتقات با ارزش افزوده بالا هدایت شود. راه اندازی و بازسازی واحدهای بزرگ و کوچک تولید LNG، علاوه بر ایجاد امکان تامین سوخت پایدار برای صنایع حیاتی و ناوگان حمل و نقل سنگین، می تواند بعنوان ذخیره راهبردی انرژی در دوره های اوج مصرف عمل کرده و تاب آوری شبکه گاز کشور را افزایش دهد.
بازیافت هلیوم؛ فرصت مغفول در صنایع پیشرفته
نوربخش اضافه کرد: بازیافت و فرآوری هلیوم از میادین گازی منتخب ـ که هم اکنون مقدار قابل توجهی از آن در کشور سوزانده یا بدون بهره برداری رها می شود ـ می تواند نیاز صنایع پیشرفته نظیر هوافضا، پزشکی و الکترونیک را تامین کرده و زمینه ساز تشکیل یک بازار صادراتی پایدار شود.
وی تاکید کرد: در کنار این موارد، پیشنهاد می شود در بازسازی صنایع گاز و پتروشیمی، ظرفیتهای محدود اما راهبردی هیدروژن سبز هم توسعه یابد تا امکان تامین سوخت پاک برای برخی صنایع خاص و هم مشارکت در بازارهای منطقه ای انرژی پاک فراهم گردد.
به گفته دبیر ستاد توسعه اقتصاد دانش بنیان آب، انرژی و محیط زیست معاونت علمی این مجموعه اقدامات، با کاهش وابستگی به واردات، افزایش تنوع سبد انرژی کشور و ایجاد موقعیت های صادراتی جدید، اهمیت بالای ی در تقویت تاب آوری ملی و ارتقاء جایگاه فناورانه کشور در زنجیره جهانی انرژی ایفا خواهدنمود.
وی تصریح کرد: بدیهی است بازسازی اصولی و آینده نگرانه می تواند ضمن جبران خسارات، زمینه ارتقاء رقابت پذیری و نوسازی ساختار صنعتی کشور را هم فراهم سازد.
گذار به تولید سبز و انطباق با مکانیسم تنظیم مرزی کربن
نوربخش در ادامه یکی دیگر از راه حل ها را «گذار به تولید سبز و انطباق با مکانیسم های تنظیم مرزی کربن (CBAM)» مطرح کرد و اظهار داشت: در شرایط بازسازی صنایع صدمه دیده، توجه به محیط زیست و سبز شدن فرآیندهای تولید، یک «انتخاب» نیست، بلکه ضرورتی اجتناب ناپذیر برای حفظ بازارهای صادراتی و تاب آوری بلند مدت صنایع کشور است.
وی اضافه کرد: برمبنای مکانیسم های جدید تنظیم مرزی کربن (CBAM) در اتحادیه اروپا، بزودی صادرکنندگان کالاهای پرمصرف همچون فولاد، آلومینیوم، سیمان، کودهای شیمیایی، برق و هیدروژن، با اجبار ارایه گواهی مالیات کربن مواجه خواهند شد؛ بگونه ای که در صورت عدم پرداخت مالیات کربن در کشور مبدأ، موظف به پرداخت معادل آن به اتحادیه اروپا خواهند بود.
نوربخش اشاره کرد: اجرای کامل این سازوکار، در صورت پایین بودن یا نبود کربن بها در داخل کشور، در عمل هزینه صادرات را به شدت افزایش داده و رقابت پذیری محصولات ایرانی را می کاهد.
وی تاکید کرد: به این دلیل، در فرایند بازسازی صنایع، لازم است راهکارهایی نظیر تغییر سبد انرژی و گذار تدریجی از سوخت های فسیلی به انرژی های تجدیدپذیر شامل خورشیدی، بادی و هیدروژن سبز، ارتقاء بهره وری انرژی، توسعه بازار کربن داخلی و استقرار سیستم های پایش و گزارش دهی انتشار (MRV) در دستور کار قرار گیرد تا ضمن کاهش شدت انتشار، امکان انطباق با قوانین بین المللی و حفظ سهم ایران در بازارهای جهانی فراهم گردد.
عوارض آلایندگی کشتی ها در تنگه هرمز؛ راهکاری برای بازسازی سبز صنایع
دبیر ستاد توسعه اقتصاد دانش بنیان آب، انرژی و محیط زیست در ادامه یکی دیگر از پیشنهادها را «طراحی سازوکار دریافت عوارض آلایندگی کشتی ها در تنگه هرمز و اختصاص آن به بازسازی سبز صنایع» بیان کرد و اضافه کرد: با عنایت به جایگاه راهبردی تنگه هرمز در تجارت دریایی و عضویت ایران در کنوانسیون بین المللی ممانعت از آلودگی ناشی از کشتی ها (MARPOL)، موضوع کنترل تخلیه آب تراز (Ballast Water) و کاهش آلودگی هوای ناشی از سوخت های پرگوگرد کشتی ها می تواند مبنای طراحی یک سازوکار عوارض آلایندگی دریایی باشد.
نوربخش اضافه کرد: ایران می تواند با استناد به مقررات MARPOL و قوانین ملی، چارچوبی مشابه مکانیسم تنظیم مرزی کربن اروپا در تنگه هرمز طراحی کند تا از کشتی های متخلف یا پرآلاینده عبوری، عوارض زیست محیطی دریافت شود.
وی تصریح کرد: تحقق این هدف نیازمند تلفیق داده ها و تکنولوژی های جدید، شامل سیستم های AIS، پایش ماهواره ای و حسگرهای کیفی آب و هوا، با چارچوب های حقوقی بین المللی و ملی و هم مدل سازی های زیست محیطی برای مقدارگذاری دقیق آلایندگی است.
دبیر ستاد توسعه اقتصاد دانش بنیان آب، انرژی و محیط زیست در انتها تاکید کرد: شرکتهای دانش بنیان در کلیه موارد فوق الذکر نقشی بطورکامل محوری دارند و با اجرای پیشنهادهای مذکور، علاوه بر رفع گلوگاه های کشور، توسعه بازار این شرکتها و تقویت توان آنها حاصل خواهد شد. بطور خلاصه در این روند، صنایعی همچون فولاد، پتروشیمی، پالایشگاه ها و نیروگاه ها به همراه بعضی از شرکتهای دانش بنیان و فناور، با خساراتی همچون تخریب تجهیزات، برهم خوردن شبکه های انرژی و کاهش قسمتی از ظرفیت های انسانی و تخصصی خود مواجه شدند. وی افزود: برمبنای مکانیسم های جدید تنظیم مرزی کربن (CBAM) در اتحادیه اروپا، به زودی صادرکنندگان کالاهای پرمصرف همچون فولاد، آلومینیوم، سیمان، کودهای شیمیایی، برق و هیدروژن، با اجبار ارائه گواهی مالیات کربن مواجه خواهند شد؛ بگونه ای که در صورت عدم پرداخت مالیات کربن در کشور مبدأ، موظف به پرداخت معادل آن به اتحادیه اروپا خواهند بود. دبیر ستاد توسعه اقتصاد دانش بنیان آب، انرژی و محیط زیست در ادامه یکی دیگر از پیشنهادها را طراحی سازوکار دریافت عوارض آلایندگی کشتی ها در تنگه هرمز و اختصاص آن به بازسازی سبز صنایع بیان کرد و افزود: با توجه به جایگاه راهبردی تنگه هرمز در تجارت دریایی و عضویت ایران در کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتی ها (MARPOL)، موضوع کنترل تخلیه آب تراز (Ballast Water) و کاهش آلودگی هوای ناشی از سوخت های پرگوگرد کشتی ها می تواند مبنای طراحی یک سازوکار عوارض آلایندگی دریایی باشد.
منبع: acak.ir
این مطلب آجاک را پسندیدید؟
(0)
(0)
تازه ترینهای مرتبط
نظر بینندگان آجاک در این باره