ردیابی زباله های رادیواکتیو با پهپادهای هوشمند
به گزارش آجاک، محققان آلمانی پهپادها و ربات های خودکار و مجهز به هوش مصنوعی برای ردیابی زباله های رادیواکتیویته در محیط های خطرناک که دسترسی انسان ها به آن غیرایمن یا غیر ممکن است را ابداع نموده اند.
به گزارش آجاک به نقل از اینترستینگ انجینرینگ، این پروژه نوآورانه را محققان در انستیتو فرانهوفر برای ارتباطات، پردازش اطلاعات و ارگونومیکس انجام داده اند. آنها سیستم های هوایی بی سرنشین و وسایل نقلیه زمینی بی سرنشین را با سنسورهای پیشرفته، اتوماسیون و الگوریتم های جستجوی احتمالی ادغام کردند. هدف آنها کاهش قابل توجه زمان مورد نیاز برای کشف خطرات رادیواکتیو، شیمیایی یا زیست شناختی در زمان اضطرار است این ابزار نمایشی می تواند منابع رادیواکتیویته را از فاصله چند فوتی مکان یابی کند. آزمایش های میدانی آن نیز نوید بخش بوده اند. به قول محققان در سال ۲۰۲۳ میلادی در استرالیا یک کپسول کوچک رادیواکتیویته سزیم ۱۳۷ به طول 8 میلیمتر هنگام انتقال بین پرت و یک معدن ریوتینتو از کامیون بیرون افتاد. در آن زمان مقامات عملیات های جستجوی گسترده ای در ۱۴۰۰ کیلومتر از بزرگراه انجام دادند و همزمان از تجهیزات ردیابی تشعشعات برای اسکن کنار جاده نیز استفاده شد. کلودیا بندر محققی که در توسعه این فناوری همکاری کرده، می گوید: کپسول سزیم در استرالیا بعد از چند روز جستجو با کمک ردیاب های دستی کشف شد. ما می توانستیم با بهره گیری از اختراع مان کپسول رادیواکتیویته را خیلی سریع تر بیابیم. به قول محققان فرآیند ردیابی پهپاد خودکار است و در در دو مرحله اکتشاف و جستجو به انجام می رسد. طی مرحله اکتشاف پهپاد یک الگوی پرواز از پیش تعیین شده را دنبال می کند و به صورت مداوم تشعشعات پس زمینه را مداوم رصد می کند. اگر سیستم اختلالی را ردیابی کندبه حالت جستجوی هدفمند تغییر وضعیت می دهد. پهپاد در این مرحله مسیر پرواز را برپایه داده های لحظه ای سنسور و اطلاعات قبلا جمع آوری شده، تطبیق می دهد. این سیستم به الگوریتم های تصادفی متکی است که مکان منبع رادیواکتیو را به صورت تقریبی تخمین می زند. بمحض آنکه پهپاد داده را جمع آوری کند به صورت خودکار نقاطی را روی مسیر مشخص می کند که با مکان احتمالی همگرایی ایجاد شود. این سیستم شدت تشعشعات را به صورت لحظه ای و با بهره گیری از نقشه های حرارتی تعیین می کند. پهپاد مذکور مجهز به ردیاب گاما و سنسورهای اضافی برای فرآیند ردیابی است. این تجهیزات با دوربین های الکترواپتیکی و مادون قرمز، یک کامپیوتر Intel NUC برای پردازش داده ها، یک واحد اندازه گیری اینرسی (IMU) و یک ماژول ارتباطی LTE برای نظارت بر داده ها از زمین پشتیبانی می شوند.
منبع: acak.ir
این مطلب آجاک را پسندیدید؟
(0)
(0)
تازه ترینهای مرتبط
نظر بینندگان آجاک در این باره