كرونا و تبعات قرنطینه خانگی در سالمندان

كرونا و تبعات قرنطینه خانگی در سالمندان

آجاك: باآنكه قرنطینه كردن سالمندان در كاهش میزان انتقال بیماری و جلوگیری اوج  شیوع  كووید 19 موثر است، با این وجود باید با درنظر گرفتن تمهیداتی از افزایش عوارض عاطفی و روانی این اقدام در سالمندان جلوگیری شود.


به گزارش آجاك به نقل از ایسنا در مقاله ای با عنوان " بیماری COVID-19 و عواقب قرنطینه خانگی در سالمندان" كه توسط كمیته دانشجویی مركز مدیریت مطالعات و توسعه آموزش پزشكی دانشگاه علوم پزشكی شهید بهشتی ترجمه شده، آمده است: از آنجاكه بسیاری كشورها درگیر بیماری كرونا ویروس 2019 (COVID-19) هستند، به افراد سالخورده تاكید شده كه باید برای "مدت بسیار طولانی" خویش را قرنطینه كنند. این كوشش برای محافظت از افراد دارای سنین بالای 70 سال و همینطور محافظت از جامعه و سیستم های بهداشتی در حالی انجام می شود كه تعدادی ازكشورهای جهان قرنطینه نظامی و انزوای اجتماعی را برای كاهش شیوع سندرم حاد تنفسی coronavirus 2 اعمال می كنند.
تمام این ها در حالیست كه انزوای اجتماعی در بین افراد مسن، همواره بعنوان یك نگرانی جدی برای سلامت عمومی شناخته شده است، چونكه این افراد در معرض خطر مبتلا شدن به بیماری های قلبی و عروقی، خود ایمنی، عصبی و شناختی و بیماری های روان هستند.
سانتینی و همكارانش اخیراً نشان دادند كه قطع ارتباط اجتماعی، سالمندان را در معرض خطر افسردگی و اضطراب قرار می دهد. ازاین رو اگر وزرای بهداشت كشورها، افراد سالخورده را ملزم به در خانه ماندن كرده و با تهیه مواد غذایی و داروهای حیاتی، از تماس اجتماعی آنان با خانواده و دوستان اجتناب كنند، اعمال اقدامات لازم برای كاهش عواقب بهداشت روانی و جسمی سالخوردگان الزامی است.
خود قرنطینگی بر افراد سالخورده كه تنها تماس اجتماعی آنها خارج از خانه و در مكان هایی مانند خانه سالمندان، مراكز اجتماعات و اماكن مذهبی است، تاثیر نامطلوبی می گذارد.
افرادی كه خانواده یا دوستان نزدیك ندارند و به پشتیبانی از خدمات داوطلبانه یا مراقبت های اجتماعی متكی هستند، در معرض خطرات بیشتری قرار بگیرند.
در این میان باآنكه امكان دارد بعضی افراد در امكان دسترسی یا سواد استفاده از منابع دیجیتال و فضای مجازی مشكل داشته باشند، با این وجود می توان از فنآوری های آنلاین برای ایجاد شبكه های پشتیبانی اجتماعی و ایجاد حس بهتر در افراد بهره برد.
مداخلات ساده ای شامل تماس تلفنی مكرر با كسانی كه برای فرد مهم هستند، خانواده و دوستان نزدیك، سازمان های داوطلبانه یا متخصصان مراقبت های بهداشتی و یا طرح ها و پروژه هایی برای افزایش دسترسی افراد به جامعه، در طول قرنطینه الزامی حمایت موثری را برای افراد ایجاد می كنند.
علاوه بر این، ارائه روش های درمانی رفتاری شناختی به صورت آنلاین هم می تواند به كاهش احساس تنهایی و بهبود سلامت روانی افراد كمك نماید.
قرنطینه كردن سالمندان می تواند به كاهش میزان انتقال بیماری، پیشگیری از به اوج رسیدن شیوع بیماری به صورت چشم گیر و همینطور كاهش انتقال بیماری به افراد پرخطر كمك می نماید، با این وجود پیروی از استراتژی های خود قرنطینگی احتمالاً با گذشت زمان كاسته می شود. ازاین رو باآنكه چنین اقداماتی باید به صورت مؤثر به منظور پیشگیری از سرایت بیماری بموقع صورت گیرد، اما باید با درنظر گرفتن تمهیداتی از افزایش عوارض عاطفی و روانی این اقدامات جلوگیری شود.
همچنین باید توجه داشت كه این عوارض بیشتر در جمعیت های محروم و حاشیه نشین احساس می شود كه باید فوراً برای اجرای راهكارهای پیشگیری كننده مورد هدف قرار گیرند.
منبع
Lancet journals - Richard Armitage ; COVID-19 and the consequences of isolating the elderly



1399/01/15
13:00:53
5.0 / 5
2334
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)

تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
لطفا شما هم نظر دهید
= ۸ بعلاوه ۵